Posted by: Shabdsetu | માર્ચ 9, 2011

ઋણાનુબંધ

ઋણાનુબંધ

શ્રાવણની કાળી મેઘલી રાતે
ગાંડીતૂર જમનાના જળમાં
છાતી પર પથ્થર મૂકી જનેતાએ પાર કરી દીધો
નિજ નવજાત શિશુને જીવતદાન આપવા જ ને!

અને પારકી થાપણને પોતાની કરી
અદકેરાં લાડકોડથી ફટવી માર્યો
નંદ-જશોદાએ બાલ-કૃષ્ણને એવો
કે માથે લીધું એણે ગોકળિયું ગામ.

ને નટખટ કનૈયાએ ઘેલાં કીધાં
ને નચવ્યાં આસપાસ
રાધા અને ગોપી કેરાં વૃંદ

પણ એ વાતો બધી ભુલાઈ ગઈ!

હવે બન્યા તમે યોગેશ્વર કૃષ્ણ
ને ગીતા પ્રબોધતાં અર્જુન-સખા

પણ તમે ક્યારેક…
ગોકુળ-વૃંદાવનને મારગ ભૂલા પડો તો!
ઓળખી શકો જનેતા દેવકીને?
કે માતા જશોદાને કે સખી રાધાને?
કલ્પી શકો એ સૌના ઉદાસ
વિરહથી ઉઝરડાયેલા ચહેરાને?

એમ તો તમારી અગણિત નામાવલિમાં
તમે કદીક બન્યા વાસુદેવ ને દેવકી-નંદન
તો ક્યારેક નંદ-જશોદાના કુંવર
કે પછી રાધાના કૃષ્ણ
એ ગમે તે હોય તોયે –
તમને પૂર્ણપુરુષ બનાવવામાં
આ સૌનો કેટલો ફાળો છે!
શું તમને એ યાદ છે?

આ બધા પ્રશ્નોના જવાબ મને જડતા નથી
ને હું ખૂબ મૂંઝાઈ મરું છું
કારણ કે – કારણ કે
હું પણ આવી જ એક મા છું!

મધુરી ધનિક

તારા ગયા પછી સહેલ કેટલો અમે
સહરાનો ઉલ્કાપાત, તને શી ખબર પડે?

મનહર તળપદા

Advertisements

Responses

  1. A Mother is the only unselfish creture on this earth.

    Pravin Desai

    Like

  2. સુંદર અછાંદસ…..

    Like


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: